Chantal Vey est née en 1970, elle vit et travaille à Bruxelles
Chantal Vey (Fr)
Photographies
Les fragments du quotidien photographiés par Chantal Vey convoquent la mémoire intime que nous entretenons avec les lieux, les objets, le vivant. Chantal Vey capture ces instants chargés d'une émotion toute personnelle et empreints d'une infinie solitude. Ces témoignages des évènements de la vie perpétrés dans un contexte ordinaire nous rattrapent pour nous transposer et nous faire [re]vivre ces instants chargés d'histoires personnelles et universelles.
Chantal Vey a orienté son travail en direction des “passages” qu'elle a empr[ei][un]tés , autrement dit, les passages qu'elle a traversés et photographiés pour mémoire. Le passage comme présence en un lieu donné, comme lieu traversé pour se rendre d'un point à un autre, d'une émotion à une autre, mais aussi de la vie à la mort.
On a pour habitude de conférer au passage la fugacité de l'instant avec ce que cela comporte d'éphémère, d'insaisissable voire superficiel. Chantal Vey suspend le temps pour figer ces “passages” et ainsi transgresser la notion de temporalité éphémère.
“Passage 01 et 02, Leshan” représente d'immenses buildings sichuannais, à Leshan,noyés dans une vaste étendue d'eau et de brume que l'on devine chaude et humide. Ce “passage” comme “présence” nous renvoie à ces instants saisissants ressentis lors de la mise en abîme de l'ensemble de notre être ( corps et esprit ) à des territoires inconnus et captivants.
Chantal Vey (En)
Photographs
The fragments of the quotidian, photographed by Chantal Vey, combine the intimate memory with places, objects and the lively. Chantal Vey captures these instants charged with a very personal emotion and of infinite solitude. These tributes of lived events brought out in an ordinary context, catch up on us in order to transpose and make us relive these moments charged with personal and universal stories.
Chantal Vey situated her work towards the “passages” that she took - in other words, paths that she experienced and photographed for memory. The passage-as-a-presence of a given place, as a crossed place on which somebody goes through from one point to another, from one emotion to another, but also from life to death.
We are accustomed to understand the “passage” as the fleeting nature of an instant which carries with it the ephemeral, elusive or superficial. Chantal Vey suspends time in order to freeze these “passages” and thus breaks the notion of ephemeral temporality.
“Passage 01 and 02” Leshan portrays immense sichuannais, in Leshan, buildings drowned in a vast stretch of water and mist that we guess being hot and humid. This passage-as-a-presence refers us to these poignant feelings at the mise en abîme of our entire being (body and spirit) to unknown and captivating territories.
Chantal Vey (Nl)
Foto's
De fragmenten van het dagdagelijkse, gefotografeerd door Chantal Vey, roepen de intieme herinnering op aan plaatsen, voorwerpen,levende dingen. CV vangt deze momenten, beladen met een hoogst persoonlijke emotie en eeneindeloze eenzaamheid. Deze getuigenissen van alledaagse gebeurtenissen uit het leven, halen ons in om ons terug te brengen en ons deze momenten vol van herinnering, persoonlijke en universele geschiedenis te laten( her)beleven
CV heeft haar werk georiënteerd volgens “”passages”, overgangspunten die ze heeft “genomen” . Met andere woorden, het gaat om overgangen die ze heeft doorlopen en gefotografeerd ter herinnering. De overgang als aanwezigheid op een bepaalde plek, als plaats die men moet oversteken om zich te begeven van het ene punt naar het andere , van de ene emotie naar de andere, maar ook om van het leven naar de dood.
We hebben de gewoonte om aan de overgangde vluchtigheid van het ogenblik toe te kennen, , met al wat dat als vluchtig, ongrijpbaar of zelfs oppervlakkig inhoudt. CV schort de tijd op om deze “overgangen”vast te leggen en zo de notie van vluchtige tijdelijkheid te overstijgen. .
“Overgang 01 & 02, Leshan” stelt de immense gebouwen van Leshan voor, ondergelopen in een uitgestrekte mistige watermassa die drukkend warm en vochtig aanvoelt. Deze “overgang” als “aanwezigheid” voert ons terug naar die aangrijpende ogenblikken die we voelen wanneer ons volledig wezen (lichaam en geest)binnen een onbekende en boeiende omgeving overgeplaatst wordt.